ေအးစက္ေသာ ဒီဇင္ဘာရက္မ်ားသည္ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ၿဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ၊ လူမ်ားအားဇူလိုင္လတြင္ ေစ်း၀ယ္ခဲ့ရင္အေကာင္းသားဆိုတဲ့ ဆႏၵကိုၿဖစ္ေပၚေစပါသည္။ လမ္းေဘးခံုတန္းေပၚမွ အိမ္ေၿခမဲ့ မုတ္ဆိတ္ေမႊးဗလပြနွင့္ေယာက်ာ္းတဦးမွာ ဒူးေခါင္းၾကားေခါင္းထည့္ၿပီး ခပ္ေကြးေကြးထိုင္ေနပါသည္။ ေၿခအိတ္မပါေသာဖိနပ္စီးကာ ႏြမ္းရိေနေသာ အက်ၤ ီကို၀တ္ထားသည္ ။စူးရွေသာအေအးဒဏ္ကိုကာကြယ္ရန္ စကၠဴအိတ္တလံုးကို ေခါက္ၿပီး လည္ပင္းတြင္ပတ္ထားေသးသည္ ။
က်ေနာ္ထိုသူအားၾကည့္ရင္း၀မ္းနည္းစြာၿဖင့္ "သနားစရာသတၱ၀ါပါလား "ဟု ေတြးထင္ေနမိသည္။ က်ေနာ္လည္း ထိုသူ.အားကူညီနိုင္စြမ္းမရွိပါ. က်ေနာ္ထိုလူအနားတြင္တ၀ဲလည္လည္လုပ္ေနစဥ္ လည္ပင္းတြင္ေတာက္ပေသာသိုးေမႊးလည္စီး ပတ္ထားေသာဆယ္နွစ္နွစ္အရြယ္ကေလးမတဦး က်ေနာ္တို.ရွိရာသို.လမ္းေလွ်ာက္လာၿပီး ေရခဲစားေနေသာထိုသူဧ။္ ခႏၵာကိုယ္ကိုၿမင္လိုက္ေသာအခါ ခေလးမေလးသည္ ထိုသူ.နားေဘးတြင္ရပ္ၿပီး သူမလည္စည္းေလးအားၿဖဳတ္ကာ ထိုသူဧ။္ လည္ပင္းတြင္ ညင္သာစြာစည္းေပးလိုက္ပါသည္ ။ထို.ေနာက္ထိုကေလးမေလးသည္ ခုန္ေပါက္ထြက္ေၿပးသြားပါေတာ့သည္..ခုံေပၚမွလူသည္ေႏြးေထြးေသာ သိုးေမႊးလည္စည္းကိုပြတ္သပ္ရင္းအံ့ၾသၾကည္နဴးေနပါသည္။ က်ေနာ္လည္းထိုသူ.အနားကထြက္လာၿပီး က်ေနာ္သာလည္စည္းေပးခဲ့သူၿဖစ္လွ်င္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိမ့္မလဲလို. ေတြးေနမိပါတယ္ ။
ကေလးမေလးသည္ က်ေနာ့္ကိုသင္ခန္းစာေပးခဲ့ပါတယ္ ..အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ္ဘယ္ေနမွာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ ၊ က်ေနာ္ဘာပဲပိုင္ဆိုင္ပိုင္ဆိုင္ က်ေနာ္အၿမဲေပးနိုင္တဲ့အရာကေႏြေထြးေသာ ထိေတြ.မႈ ၊အၿပံဳးတခု ၊ဆုေတာင္းၿခင္း ၊ၾကင္နာေသာအေၿပာစကားနွင့္ နီရဲေသာလည္စည္းေလးတခုေပါ့...
*****ထိုဘာသာၿပန္ပံုၿပင္အား ေကာင္းကင္ဘံုမွစမ္းေရ စာအုပ္မွ က်ေနာ္ၿပန္လည္မွ်ေ၀ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္..
အခုလိုအခ်ိန္ေပးၿပီး ဖတ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တယ္ေနာ္...
